ZAAL SENECA

Een zaal, net zoals zaal Aristoteles,  met een prachtige lichtinval door 2 grote vensterpartijen gelegen op de eerste verdieping. De zachte kleur van de raamdecoratie geeft een lichte indruk. Multifunctionele zaal – inzetbaar voor trainingen, workshops en andere doeleinden…   

 

Download de fiche van deze zaal

 

Faciliteiten
  • Aantal personen: 15
  • Oppervlakte: 30 m2
  • Iconen_extra-01_zondertekst
    Verdieping: 1ste
  • Iconen_extra-01_zondertekst
    Wifi
  • Iconen_extra-01_zondertekst
    Projector
  • Iconen_extra-01_zondertekst
    Flipchart: JA
Opstellingen
  • Iconen_extra-01_zondertekst
    Theater: 16 personen
  • Iconen_extra-01_zondertekst
    Cirkel: 16 personen
  • Iconen_extra-01_zondertekst
    Halve circkel: 15
  • Iconen_extra-01_zondertekst
    Yogamatten: 10
  • Iconen_extra-01_zondertekst
    Tafels: 8

Formules & prijzen

Halve dag
Vanaf 7 personen: 35 EUR/persoon (excl. lunch). Bij minder dan 7 personen: bijkomende fee van 100 EUR.

Deze zaal kan geboekt worden van 9u tot 13u of van 14u tot 18u. Koffie, thee, water en versnaperingen inbegrepen.

Beschikbaarheid & reservatie 

Hele dag
Vanaf 7 personen: 35 EUR per persoon (excl. lunch). Bij minder dan 7 personen: bijkomende fee van 150 EUR.

Deze zaal kan geboekt worden voor een hele dag van 9u tot 18u. Lunch, koffie, thee, water en versnaperingen inbegrepen.

Beschikbaarheid & reservatie 

Seneca

" Niet omdat de dingen moeilijk zijn, durven wij niet, maar omdat wij niet durven zijn de dingen moeilijk.Vertrouw op de ander, zo maak je hem betrouwbaar."


Lucius Annaeus Seneca (Córdoba (Spanje), ± 4 v.Chr. - bij Rome, 65 n.Chr.) was een Romeins schrijver en stoïcijns filosoof, die een belangrijke positie in het Rome ten tijde van Keizer Nero bekleedde. Deze Seneca staat ook bekend als Seneca minor (Seneca de jongere), om hem te onderscheiden van zijn vader, Seneca Maior (Seneca de oudere), de redenaar.
 
Seneca's filosofie kent geen eigen systeem dat men vervolgens kort samengevat kan weergeven. In zijn eigen ogen is wat hij doet het toepassen van de overgeleverde stoïsche filosofie op de praktijk van het leven. Zoals hij schrijft in de 64e brief: Stel dat ons geneesmiddelen overgeleverd waren, waarmee ogen behandeld kunnen worden: dan hoef ik geen andere meer te zoeken, maar ze dienen toegepast te worden op de kwalen en aangepast aan de omstandigheden. (...) Geneesmiddelen voor de ziel zijn al door de ouden uitgevonden; maar het is aan ons te bepalen hoe ze toe te passen en wanneer. Hiermee is ook aangegeven waarom wij de filosofie nodig hebben: om ons te genezen, 'beter te maken'. Een van die geneesmiddelen is het je niet laten leiden door emoties; een mens moet de vrijheid behouden om zelf (dat wil zeggen zijn rede) te kunnen beslissen wat hij doet. Hiertoe draagt ook bij zich niet te laten leiden door wat anderen van ons vinden. Verder hoort hier het loskomen van de angst voor de dood bij. Men kan alleen goed met het leven omgaan als men niet bang is het te verliezen. Algemener gesteld geldt dit voor alle bezit. Eén en ander is 'urgent', al is vrijwel niemand zich hiervan bewust. Het is toch vreemd: wanneer wij ziek zijn, laten we al het andere varen en hebben we als hoogste prioriteit beter te worden; maar met onze geestelijke ziekte doen we dat niet?  Dat komt doordat bij dit soort ziekte een deel van de kwaal is dat we niet in de gaten hebben dat we ziek zijn.
Na zijn verbanning naar Corsica, begint hij de stoïcijnse apatheia toe te passen, een loskomen van emoties die onze voorstellingen vertroebelen. Dat is geen passieve apathie in de moderne zin van het woord, maar een opdracht geestelijke balans vinden door te leven volgens de wetten van de natuur en kosmos. De mens moet in harmonie met de Natuur leven. Zo ‘troost’ hij een moeder met het verlies van haar zoon, door te wijzen op het feit dat alles in het universum en keer sterven moet.
Uit deze radicale cognitieve houding volgen ook de deugden respect en welwillendheid jegens ieder menselijk wezen, die allen hun plek hebben in de kosmos. Zo verzet Seneca  zich ook tegen de inhumane behandeling van slaven en betoont hij zich een tegenstander van gladiotorenspelen en oorlog in het algemeen.
Eenzaamheid en sociaal verkeer dienen onderling afgewisseld worden: de eerste roept bij ons het verlangen naar anderen wakker, de laatste die naar ons zelf, zodat kruiselings de ene geneesmiddel is voor de andere. De eenzaamheid geneest de afkeer van de mensenmassa, de massa de afkeer van het alleen zijn.

Top